Hoe gaat het met je?
Al weken had ik pijn in mijn linkerbeen. Het leek op een hernia, dus naar de fysio en aan de pijnstillers. Op 14 november gebeurde het ongelooflijke en onvoorstelbare. Mijn broertje en zijn gezin waren betrokken bij een auto ongeluk, waarbij uiteindelijk onze geliefde kleine schurk Remy van drie jaar aan zijn verwondingen overleed op 20 november. Wat een verdriet. Waarom? Het is nog steeds niet te bevatten, ons kleine lieve mannetje waar we allemaal zo ontzettend gek op waren. Pijn verdwijnt dan op de achtergrond en wordt verdrongen door een heel ander soort pijn. Een stekende, vlammende pijn van verdriet. We moeten verder, maar hoe? En als het voor ons al bijna niet te doen is, hoe is dat dan voor zijn papa en mama, opa en oma? Duizenden vragen, maar geen antwoorden.

Na het afscheid probeerden we allemaal het leven weer op te pakken, zo goed en kwaad als dat ging. De pijn in mijn been werd steeds heftiger, dus steeds terug naar de huisarts. Zwaardere pijnstillers, en die hielpen dan een tijdje. Slapen deed ik al weken niet, af en toe een paar uurtjes maar nooit echt een goeie nacht. Uiteindelijk toch overstag en aan de slaappillen. En heel soms sliep ik dan een paar uur….
De laatste dagen van 2015 waren een hel. Niet alleen omdat ik helemaal geen zin had in “gelukkig nieuwjaar”, hoe kan dat als je net je vriendje bent verloren? Maar ook door de pijn. Niet te harden gewoon. Ik liep jankend door het huis, niet meer wetend wat ik moest doen.
Gelukkig ben ik met een zeer doortastende man getrouwd, en belde hij tot twee keer toe de dokterspost. Uiteindelijk opgenomen in het Alrijne ziekenhuis in Leiderdorp. De pijnstillers werden verhoogd en af en toe was ik pijnvrij, alhoewel ik ook daar nog erg veel pijn heb gehad. (Het is maar goed dat ik toen nog niet wist dat de dosering van de morfine daarna moeiteloos werd vervierdubbeld. Waarom moest ik in vredesnaam zoveel pijn lijden?)

Op zaterdag 2 januari is er een MRI gemaakt. De arts vertelde me dat er inderdaad een hernia te zien was, een vernauwing die mijn zenuw beklemde wat de pijn veroorzaakte. Voor de zekerheid wilden ze ook een PET scan maken. Omdat ik geen idee had wat dat inhield ben ik eens op internet gaan kijken, dat had ik misschien beter niet kunnen doen. Zo’n scan wordt vooral gebruikt om tumoren en uitzaaiingen op te sporen….
Vrijdag 8 januari is deze scan gemaakt en ’s middags kreeg ik de uitslag. Longkanker met uitzaaiingen. We waren er al bang voor, maar het komt toch heel hard binnen. Je blijft toch hopen dat het een verwaarloosde griep is of zo iets simpels. Maar helaas….
Vrijdagavond de families bij elkaar geroepen om dit moeilijke verhaal te delen. Heel moeilijk en verdrietig, maar ook heel mooi en hartverwarmend. Wat ben ik rijk met twee families die altijd voor me klaarstaan en heel veel van me houden! Echt heerlijk om te ervaren!

Maandag was de afspraak bij de longarts, dokter van Klink. Een ontzettend vriendelijke man, met gepaste humor (ik hou d’r van). Onze grootste angst was dat ik naar huis gestuurd zou worden met de mededeling “niks meer aan te doen, geniet van de laatste paar maanden”. Godzijdank was dat niet zo.
Er zijn verschillende onderzoeken gedaan. in die week, en er zijn cellen op kweek gezet. Ik zal proberen om het in Jip en Janneke taal te vertellen. Als het cel A is moet het behandeld worden met chemo therapie. Als het cel B is dan moet het behandeld worden met Immunotherapie. Dat is vrij nieuw, een behandeling met tabletten met vrij weinig bijwerkingen. Cel B geeft mij ook de meeste “reservetijd”, dan spreken we echt over jaren. Je begrijpt dat ik helemaal voor cel B ga! Maar als het A is gooi ik mezelf ook vol in de strijd en gaan we aan de chemo. Kom maar door met die medicijnen, we zullen dat varkentje eens even wassen!
Zondag 17 januari was de pijn in mijn been echt niet meer te harden. Zaterdag waren we al een beetje aan het klootviolen geweest, maar nu was het niet meer te harden.
Gelukkig heb ik een doortastende man, die meteen de huisartsenpost heeft gebeld, en voor ik het wist lag ik in het Alrijne ziekenhuis in Leiden (voorheen Diaconessenhuis). Binnen twee uur was de pijn redelijk te doen, en ’s avonds was het gewoon goed onder controle! Wat een heerlijkheid!
Het is nu dinsdag 19 januari en ik zit in het ziekenhuis een blog te typen. Een blog waar ongetwijfeld hele rare typfouten instaan. Het is best een hoge dosering morfine…… 😉

Dagelijks krijg ik heel veel appjes en berichtjes via Facebook met vragen. Ik zou ze met liefde allemaal beantwoorden, maar daar heb ik echt de energie niet voor. Dus wees alsjeblieft niet beledigd als ik niet (meteen) reageer,
Zodra er weer iets te melden valt EN ik weer energie heb volgt de volgende blog. Tot dan!
Liefs,
Di
PS volgende keer zal ik wat beter mijn best doen op de lay out ![]()
Volgens mij vallen de typefouten reuze mee, maar dat kan haast niet anders bij jou!! (zelfs met morfine)
Nou zus, ik hoop nog jaren van je blog te kunnen genieten…. Jij gaat het het doen!! wij vechten mee. Keep the faith!! XXX
Lieve Diana,
Wat een heftige tijd voor jullie allemaal, ik wens jou veel kracht en liefde toe en hoop dat je nog een hele lange tijd van de lieve mansen om je heen mag genieten.
Sterkte in de strijd xxxx
lieve schat, ik heb net je blog gelezen en ik wil graag woorden op je blog achterlaten die jou en je familie steun geeft en waarmee jullie even een fijn gevoel krijgen.
ik denk en ik weet dat ik deze woorden nu niet ga vinden. Ik leef met jullie mee en ik zend jullie een hele dikke knuffel
Saina
Lieve Diana, ik ben de schok nog steeds niet te boven. Zo onwerkelijk en oneerlijk allemaal. Maar je bent een sterke vrouw met vechtlust. Jij gaat deze strijd aan. En met alle liefde en kracht van je familie gaat jou dit lukken. Ik denk aan je.. Ik leef met jullie mee en voor jullie allemaal, maar natuurlijk speciaal voor jou een hele dikke knuffel
Karin van der Schouw xxxxxx
Heel veel kracht een sterkte toegewenst!!
Lieve Diana,
Laura heeft ons op de hoogte gehouden van alles, we bewonderen je en Je bent een sterkte vrouw met een enorm doorzettings vermogen!
We wensen jou veel kracht toe en bidden voor jullie!
Dikke knuffel van Sander Marielle en mila
Diana, Dirk en familie. Heel veel sterkte. Taalfouten zie ik niet. Hopelijk snel de pijn weer onder controle dat je naar huis mag. Mag ik anders langs lopen. Zitten vaak in alrijne omdat mijn (stief)vader op hartbewaking ligt.
Lieve Diana, wat een verhaal…. Niet te bevatten. Ik wens jou en je man en kinderen veel kracht en liefde toe. Sterkte en een dikke kus voor Laura en Tessa
Onbeschrijfelijk! Ik heb er geen woorden voor. Ik wens je heel erg veel sterkte, voor jou, je gezin en familie!
Kim de Ridder
(Kdv de Boomgaard)
Sterkte en mooie blog trouwens! We leven intens met je mee xxx
Lieve Diana, wat een ongelofelijke schrik voor jou en de families. Wij zijn ook enorm geschrokken van dit nieuws. Maar je bent een geweldige doorbijter dus dit gaat je lukken. Wij wensen je heel veel kracht en sterkte toe en er staat hier een kaarsje voor je te branden lieverd. Ook voor Dick en de meiden heel veel sterkte. Dikke knuf van ons en je zit in mijn ❤️
Lieve Diana, ik ben een vriend van Laura en Rene.
Ik wens je heel veel sterkte in de strijd. zal voor jullie bidden.
Gr Peter
Lieve Diana, wat een ongelooflijk verhaal.. Eerst het verschrikkelijke ongeluk van jullie Dirk en zijn gezin. Het enorme verlies van je neefje. En nu dit. Ik wil jullie allemaal ontzettend veel kracht,liefde en sterkte toewensen.
Veel liefs Corina (dochter van ome Koos)
Lieve Diana..We gaan heel hard duimen voor B.Heel veel sterkte en kracht voor jullie allemaal van ons uit De.ft.
Lieve Diana, vanmorgen kwam mij dit ter oren zelfs nadat ik je gesproken heb is het nog niet te bevatten. Ik wens jou en al je dierbaren heel veel liefde en sterkte toe.
Ik heb een rotsvast vertrouwen in jou kracht om ook hier weer doorheen te komen.
Liefs, Hanny en een dikke knuffels
Diana e familie,
Heel veel sterkte en kracht om het gevecht tegen je ziekte aan tegaan
Hey Zus!
Wat goed dat je een blog bent begonnen!
Er gebeurt zoveel in deze tijden. Altijd goed om het op te schrijven. Om het later na te lezen. En voor ons om mee te lezen.
En wat je al zei: of het nou cel A of cel B is: we gaan ze ’s effe een poepie laten ruiken!
Je bent een enorme powervrouw, dus aan jouw mentale kracht zal het niet liggen!
Weet dat je niet alleen vecht ❤️
Ik hou van je
Ik hou van jullie!
Hey Diaan. …..ff stil van!! Power vrouw ben je! Wij wensen jullie heel veel kracht en sterkte toe! You go Girl! Dikke x martine, Samantha en larissa
Wat een heftig verhaal….
Wij willen jullie heel veel sterkte toewensen en laten weten dat we met jullie meeleven.
Anton en Marjanne van den Oever
Hé moppie, mooie blog! Goed idee, en schrijven is sowieso echt jouw ding. Goede therapie ook om alles van je af te schrijven en iedereen op de hoogte te houden. Want dat zoveel mensen met je meeleven is je wel duidelijk, toch? En je verdient dat ook.! Zie je snel topper. Dikke kus,
Lieverd ik ga je volgen, een top blog…veel liefs xxxx
Lieve Diana, wat een verhaal en wat zitten jullie in een rollercoaster de laatste 2 maanden. Ik wens je heel veel kracht in dit gevecht, je bent een knokker. Heel veel sterkte ook voor Dick en jullie meiden en natuurlijk jullie familie.
Lieve Diana, het is te bevatten wat je allemaal op je pad krijgt. Ik kan je alleen maar sterkte wensen en fijn dat je zoveel liefdevolle mensen om je heen hebt. Je bent een vechter en blijft een vechter. Positief zijn en blijven is moeilijk maar je gaat het gevecht gewoon winnen! Dikke knuffel xxx
Heel veel sterkte, en wij hopen het beste voor je.
Lieve Diana,
Ik wens je ontzettend veel sterkte en kracht toe! Je bent een grote vechter!
Groetjes,
Emma (vriendin van Rick)
Hallo Diana,
Als we je verhaal lezen dan gaat er van alles door je heen en laat dit ons niet on beroerd.
Er zijn gewoon geen woorden voor………en weet niet wat ik moet zeggen.
Verschrikkelijk!!!!!!!!!!!
Ook hoop ik dat de pijn ook een beetje dragelijk blijft zodat de dagen niet langer gaan duren.
Een ding is zeker jij en je mannetje zijn wel knokkers en dat kan jullie er weer bovenop helpen.
Hoe dan ook wensen we jou en je familie heel veel sterkte!!!!!!!!!!!!!!!!!!1
En vooral niet opgeven!
Rob Bakker
En Rinalda
Diana, Dick en kinderen,
Een schok ging door ons heen bij het horen van van dit verschrikkelijke nieuws.
Het is niet te bevatten wat jullie in een korte tijd moeten doorstaan.
We hopen dat de pijn snel minder wordt en dat de onderzoeken snel zullen leiden
tot een goede behandeling.
Blijf zo sterk als je nu bent, met steun van Dick, je kinderen en familie moet dat lukken.
Onze gedachten zijn bij jullie.
Sterkte.
Dick en Carla Haasnoot
Beste Diana,
Heel veel sterkte en hopelijk komt het weer goed.
Hoi Diana,
Goed van je om een blog te starten. Ik denk dagelijks aan jou en je familie. Ik wil er Carla ook niet aldoor mee lastig vallen. Ik ga je nu volgen en wens jou en je gezin heel veel liefde toe.
Hou je taai meid.
X Jacqueline de Bie
Gied dat je een blog hebt! Kunnen we op afstand met je meeleven.
Heel veel sterkte voor jou en allen dicht om je heen.
Ook op Curacao denken we aan je en bidden voor je.
Hartelijke groet!
In gedachten elke dag bij jullie.
Hans en Hilly
Lieve Diana,
Wat een mooie blog. Het zit jullie de laatste tijd niet mee. Maar wat en sterke vrouw ben jij. Heel veel sterkte, en wat fijn dat er zulke lieve families en vrienden om je heen staan. GO FOR IT !!!
Hey lieverds het houd maar niet op. Wat een schrik. We leven met jullie mee en denken aan jullie. Kop op en keep the faith. En als iemand dat kan ben jij het wel diana. Dikke knuffel en veel kracht. Kuzzz jacq
Beste Diana en Dick,
Heel veel sterkte en Succes toegewenst tijdens deze zware periode
Marcel en Marielle Loos
Hi there I am so thrilled I found your blog page, I really found you
by mistake, while I was looking on Bing for something else,
Regardless I am here now and would just like
to say thanks a lot for a tremendous post and a all round entertaining blog (I also love the theme/design), I don’t
have time to read through it all at the moment but I have saved it and also added your RSS
feeds, so when I have time I will be back to read more,
Please do keep up the great job.